Grotte di Oliero

Vandaag zou het wat bewolkt zijn. Een dagje aan het meer zal er dan ook niet inzitten vandaag. Zo was het de bedoeling om naar de grotten in Oliero te gaan. we hadden hierover een foldertje gezien bij de kidsclub. Het leek ons een leuk idee om met de hele groep daar heen te gaan. Nadat het ontbijt opgegeten en ende tafels afgeruimd waren, reden we via de SS46 naar Oliero. Dit was een ritje van een klein uurtje. Met af en toe een regenbuitje, kwamen we daar rond middag aan. Voordat we naar grotten zouden gaan, namen we eerst nog even een bakkie cappuccino. Daarna begon de klim en afdaling naar het startpunt van de tour in de Grotte di Oliero. Met de buggies was het een aardige tippel. Eenmaal beneden kwamen we aan bij het startpunt. Hier werden we ontvangen door twee Italiaanse mannen die de rondleiding zouden doen en een ieder deed een warme trui of jas aan. We werden naar de boot gebracht, waar we reddingsvesten omkregen en valhelmen. Zelfs de allerkleinste moesten een helm op. Ieder kreeg toch een beetje raar gevoel, hadden we verkeerde kaartjes gekregen? Hebben we het raften gekozen? Nee, daar is de boot niet naar. Nou ja, even een groepsfoto en instappen dan maar.

Het was even passen en meten, er kwamen nog wat regels wat wel en niet mocht. Helaas mocht er niet geflitst worden. Nadat de uitleg was geweest, gingen we de grot in. Het bootje werd voort getrokken door de rondleiders met behulp van een touw. Bij sommige punten werd de boot even stil gelegd en werd er wat hoogstaande natuurelementen uitgelegd. Tot dat we bij het einde waren van de boottocht. Deze was toch zeker wel.......50 meter. Iedereen weer uitstappen, wel moesten we alles aanhouden. Wederom werd er weer het een en ander uitgelegd, en liepen een klein stukje door de grot in.... zo'n 10 meter. Hierna moesten we terug de boot in. En werden we terug gebracht naar het startpunt. En dat was het dan, een kleine deceptie. Maar uiteindelijk toch wel een mooi schouwspel gezien van wellicht miljoenen jaren oud. Na het het afdoen van de reddingsvest, helm en warme kleding, welk overigens niet echt nodig was, werd de omgeving nog even bekeken.. 

Passo Di Mangen....of toch niet

Vandaag zouden we met zijn viertjes op pad gaan. Na het ontbijt hebben we de benodigde spullen ingeladen. Het was de bedoeling om bij de top een bakkie koffie tedoen met apfelstrudel. Na Geer en Jo gedag gezegd te hebben, want die zouden als goed goedmwas om elf uur naar huis gaan, vertrokken wij richting passo di manghen. We dachten een binnendoor weg gevonden te hebben via Levico. Het was een mooie bergrit naar boven, zo'n 1500mt boven zee nivo. Eenmaal boven hebben we wat foto's gemaakt, helaas zonder Zoey, die lag lekker te slapen. Zelfs Emily heeft haar eerste foto gemaakt met de reflex camera. Na bekijken van het mooie uitzicht vervolgde wij onze weg. Aangezien er maar èèn weg was, reden we via die dan weer naar beneden. Helaas bracht deze bij het begin punt van de heen weg. Eenmaal uit de bergpas werd Emily onwel en moest overgeven. Gelukkig kon ze het ophouden totdat ze buiten was. Hierdoor durfden wij niet verder te gaan en besloten om een ander plekje te zoeken voor de picknick die we ingedachten hadden. niet veel verder hadden we deze gevonden. Na een broodje en drankje hebben we nog even met de bal gespeeld. Hierna hebben we onze route vervolgd richting Castella di Pergine. Uiteraard hebben we deze nog even bezichtigd. Aangezien het erg warm was brachten we nog even een bezoekje aan de IJssalon in Pergine. Hier hebben we een lekkere coupe ijs gegeten. bij terug komst op de camping waren Geer en Jo al reeds onderweg. En Silvia, Jeroen en Eelco gearriveerd. Zij zullen nu een paar nachtjes logeren. Voor de makkelijkheid hebben we pizza gehaald, en koffie bij de bar. Deze hebben we lekker gedronken terwijl de kids aan het dansen. 's Avonds hebben we niet veel gedaan.

Het weer warm en licht bewolkt.

De dag dat Geer en Jo zouden gaan.....

Na het ontbijt zouden Geer en Jo naar huis rijden, althans dat was de bedoeling natuurlijk. Maar door de klapband, zou dat dus vijf uur vanavond worden. Hierdoor hadden we het idee om de BBQ vroeg in te zetten, zodat ze met een volle maag naar huis konden. Nadat het luchtbed en slaapspullen waren opgeruimd, zijn de heren boodschappen gaan doen. Geer wilde heel graag nog even een mooie overzicht foto. We zijn dan ook via monti Rovero gereden. Bij het bekende uitzichtpost heb ik de auto geparkeerd. Zowel Geer als Stephan vonden het een mooi het gezicht. Eenmaal beneden zijn we naar de poli supermarket gegaan. Hier zijn de benodigde dingen gehaald, Geer heeft zelfs een vracht van diverse pasta vormpjes ingeslagen. Terug op de camping hebben we lekker onder de luifels gezeten, èèn iemand zweten zo erg, dat die afgekoeld moest worden met een emmer water. Rond drieën werd Geer gebeld door de garage, en ja hoor. Ze konden het luchtbed weer oppompen. De band was er nog niet, morgen om elf uur. Ene kant een diceptie, aan de andere kant toch gezellig dat ze nogneen avondje er zijn. De BBQ was geslaagd en verder weinig meer gedaan, de kids zijn nog ff wezen dansen bij de minidisco.

Het weer, heet en helder.

Naar de markt in Roverto

Na een lekker ontbijt en een koppie koffie, zijn we met de gehele gezelschap naar Roverto gereden voor de markt. Het was zo'n rit van 45 minuutjes. Nadat we de auto's geparkeerd hadden, liepen we naar het centrum. De markt was snel gevonden, hij bestond merendeels uit kleding en tassen. Het was een behoorlijke tripel, vooral door de warmte. Aan het einde werd dan ook een pauze ingelast en wat drinken gehaald. Voor de kids een banaantje. Eenmaal terug bij het start punt besloten we om het echte centrum te bezoeken. Helaas waren de winkels inmmiddels in hun siesta. Dit duurde nog zo'n twee uur. Aangezien dat te lang was, namen we maar een ijsje. Met het uit rijden van de garage, nam Gerard het stoepje mee, wat resulteerde naar een klapband. Dat was niet zo mooi, snel ruilde herennde kapotte band voor het thuiskommertje. De terugrit werd niet via de autostrada gedaan, maar via de gewone, zodat de snelheid voor Gerard makelijk te doen was.Terug op de camping werd gelijk gevraagd voor een adres voor een nieuwe band. Dit was vlakbij, helaas was de band niet in voorraad. Maar kon besteld worden, de volgende dag om vijf uur zou de nieuwe band klaar zijn. Hierna werd besloten om even af te koelen in het zwembad. Het water was koud, maar je knapte er wel van op. Gerard en Jolanda trakteerde ons op een etentje bij het restaurant naast de receptie van de camping. Waarbwe heerlijk gegeten hebben. Nadat de kids op bed lagen, werd er een spelletje yachtzee gedaan.

Het weer, erg heet.

Wederom poedelen in Lago di Levico

Om de warmte te trotseren, was het idee om de dag bij het meer door te brengen. Daar werd heerlijk gezwommen, gespeeld en gezocht naar de duimring van Gerard. Die presteerde om zijn ring te verliezen in het meer. Na de hoop om de ring te verliezen, zochten we de schaduw op bij het strandje. Waar niet veel later een meisje Gerard blij maakte, zij had namelijkmdemring gevonden. Wij, Bianca, ik en de kids gingen rond drie uur terug. Toen merkte we pas hoe heet het was die dag. Juist voor die reden namen we alle vier een heerlijk waterijsje bij het restaurant. Niet veel later kwam de rest van het gezelschap terug. Snel werden er wat boodschapjes gedaan voor voordiegene die de surinaamse nasi van Gerard niet lusten. Maar die was super lekker. Ook deze avond werd niet veel gedaan. Wel zijn we na het avond eten een lekker ijsje wezen eten in het centrum van Levico.

Het weer nog steeds heet. Helaas geen foto's deze dag.

Visite

Vandaag ook weinig op het programma. De kinderen vermaakte zich bij de kidsclub met kleuren en sminken. Zo kwamen de drie meisjes terug als vlinder, en Tycho als...zichzelf. 's Middags ben ik nog even naar Monti Rovero geweest voor wat foto's. Helaas is het zicht niet echt best door de enorme warmte sluier die rond de gebergtes hangen. Rond de klok van half vijf kwamen Gerard en Jolanda aan. Zij komen een paar nachtjes op visite. Doordat wij niet wisten hoelaat ze kwamen, was het idee om bij de campingrestaurant te dineren. Door de enorme drukte werd dat vrij laat, waardoor de kids direct na het hun laatste hap konden dansen. 's Avonds werd er niet veel gedaan, dan heerlijk voor tent zitten en kletsen.

Het weer is wederom erg warm...

Zwemmen in Lago di Levico

Vandaag hadden we niet veel op het programma. Het idee was om te gaan zwemmen in het meer. Na de koffie werd alles gepakt, zwemkleding aan en hup naar het meer. Dat viel wel ff tegen, je moest zo'n 200 meter lopen voor het prive strandje. Maar eenmaal daar aangekomen was het lekker rustig, we hadden alleen veel schaduw plekken. Uiteindelijk was dat niet zo erg, want het werd deze dag best warm. Daarin tegen was het meer zalig om in te vertoeffen. Doordat er geen gemotorriseerde vaartuigen op het meer mogen, is het brandschoon water. Zo rond de klok van twee a half drie zijn we naar het restaurantje gegaan voor een broodje. Tot de BBQ hebben we de schaduw op gezocht. 's Avonds wer er een spelletje gedaan.

Het weer, helder en zeer warm.

Op bezoek bij de wijnboer

Vandaag vroeg uit de veren, althans dat was het idee. De afspraak was om de wekker te zetten, helaas was er een die de wekker zetten op een maandag ipv een vrijdag. De reden dat we vroeg op wilde, is dat we vandaag de wijnboer Tenuta Sant'Antonio wilde bezoeken. Deze lag net voorbij Verona, het idee was om daar ook nog heen te gaan. Rond half tien reden we richting de autostrada, helaas miste we de afslag. Waarop we kilometers verder pas de autostrada op reden. Net voorbij Verona op de A4 konden we weer door de tol portjes. Gelukkig waren de navigatiesystemen hier uptodate. Door diverse gehuchtjes en dorpjes reden we richting de wijnboer. Rond half twaalf parkeerden we de auto's. Nu was de vraag of we wel wijn konden proeven en kopen. Want dat was natuurlijk de reden dat we hier kwamen. De buren van Stephan en Wendy bestellen van deze wijnboer de wijn. Zodoende kwamen we op dit adres uit. We liepen om het mooie gebouw heen, en werden begroet door een van de eigenaren. Niet veel later zaten we in de proeverij van de wijnboer. De ene fles na de anderen werd neergezet, alles kon geproefd worden. We begonnen met de witte wijn. Hieruit kwam voor Tèlos voor mij het beste uit. Bianca had dezelfde smaak als Stephan en Wendy, de Scaia. Hierna werd de rose geproefd, deze was niet aan mij besteed. En toen werd de rode wijn op tafel gezet. Dit is toch meer in ons straatje. Hoe verder we kwamen hoe beter de wijn werd. Vooral de flessen uit 2007 en 2004 waren van supriore smaak. Ook kregen we nog een proefglaasje van een dessertwijn. deze viel vooral in de smaak bij Wendy. Nadat we onze keuze gemaakt hadden, was het even wachten op de bestelling. Als kado kregen we van de wijnboer een fles dessertwijn.Doordat Stephan en Wendy ook voor de buren wat flessen mee moest nemen kregen zij een rode wijn fles kado, een La Bandina. Helaas voor hun, want eigenlijk zijn ze een niet echt van de zware wijnen. Een deal dat zij de dessert wijn namen en wij de La Bandina. Ik zeg topdeal! Na het inladen kregen we nog een rondleiding bij de wijnvaten. Na het afscheidnemen zijn er nog wat foto's gemaakt. Waarna we via Pergine om wat boodschapjes te doen naar Levico gereden.Het avond maal was Spaghetti a la Papa di Campeggio. voor de kids gingen we vandaag ook naar minidisco. Deze keer deed Emily wel mee, niet veel later sprong Thirza ook mee.

Het weer vandaag was very hot en helder.

Naar de markt

Vandaag zouden we niet veel doen, de dames wilden graag naar de markt in Pergine. Zo tegen de einde van de ochtend gingen we die kant. Eenmaal in het dorpje aangekomen te zijn was het even zoeken naar de markt. Volgens de dames moest er toch echt een markt zijn. Het stond immers op de infokaart van de camping. Niet veel later kwamen we inderdaad op de markt. En dat was me toch een.... hobbymarkt zes kraampjes, waar de oudere Italiaan zijn kunsten liet zien. Een domper natuurlijk, er werd even een blik geworpen en snel weer verder. En wat bleek, om de ook waren er zes kraampjes met groente, fruit, kaas en ja en.... Enfin, we liepen inmiddels richting de auto, daar werd besloten om Levico te bezoeken. Helaas waren de italianen met siesta. Gelukkig konden we nog wel een gelatto halen. De kids speelden nog even met het waterfonteintje. De maaltijd was makelijk, de kids aten bruine bonen met rijst. De dames een pasta gerecht en de mannen hadden een pizza. 's Avonds was het geen yacht..., huh scoreblocktime. We hebben heerlijk onder de luifel gezeten en maakte het niet te laat.

Het weer zo 33 graden en heldere lucht.

Zwemmen

De nacht was redelijk gegaan. Zoey werd vroeg wakker, waardoor Bianca bij Emily is gaan liggen, en Zoey bij mij. Zo konden we nog een uurtje meepakken. Het idee was om te gaan zwemmen. En man o man wat was dat water koud. Maar de kids vonden het lekker. De mannen hadden boodschappendienst voor het eten. Op de planning stond BBQen. De kinderen wilde graag naar de minidisco, en wat hebben ze gedanst zeg....NOT. Nadat de kids op bed lagen, was het tijd voor yachtz....huh...scoreblock. Op de Wendy manier natuurlijk, want die verzint ze wel.... :)

Ook het weer vandaag was weer zeer warm.

FF Bijkomen

Nou een nacht van regen gehad. De ochtend was wat fris, maar het werd snel warm. Vandaag was het een dagje om ff bij te komen. Eerst werd en bij de Roosjes de laatste spulletjes neergezet en ingeruimd. De kids speelden overall en nergens. In de vroege middag was het tijd om wat boodschappen te doen. Dus instappen en naar de centro commerciale. Daar werden de nodige spullen gehaald.Stephan en Wendy nog wat onderzeil nodig, om iedergeval niet meer een natte vloer in de voortent te krijgen. De huidige lag namelijk niet als een soortkuipzuil. Maar de winkel die dat zou kunnen hebben was nog dicht. 's Middags reden Stephan en ik even terug voor het zeil. Terug op de camping kreeg Wendy het op haar heupen, het vloer kleed eruit, zeil eronder. Nu wel als kuip. Daarna hetn vloer kleed weer terug. Maar het zinde Wendy nog niet helemaal, dus er werden hier en daar wat veranderd. Waar stephan natuurlijk erg blij mee was. But at the end, hadden ze het rond. Ook met een buiten kleedje, welk natuurlijk wel goed moest aansluiten op de tent.
Het avond eten was de makkelijke maaltijd, sla, gebakken aardappeltjes met een worstje. s'Avond werd er uiteraard geyachtzeed........huh.....sorry...gescoreblocked.

Het weer in de ochtend fris, snel warm en warmer....

De reis en aankomst

Eindelijk was het zover. Zondag morgen ontbeten als normaal. Daarna heeft Bianca dd kleding ingepakt. Ikzelf heb de auto even wasbeurt gegeven. Daarna de nieuwe dakdragers en de dakkoffer gemonteerd. Achterbak ingeladen, schermpjes voor de filmpjes opgehangen. Rond twee uur brachten we de kinderen naar opa en oma, waar we nog even wat gedronken hebben. Emily en Zoey zouden hier eten en slapen. Wij gingen naar huis vroeg eten en ff slapen. De wekker op half negen gezet. Door de warmte kwam en er niet echt van. Waardoor we rond acht uur er uit zijn gegaan. Even opgefrist, toen hebben we de laatste spullen in de auto gelegd en de klapkar aangehangen. Uiteraard hebben we Emily en Zoey ook opgehaald om zo rond tien uur in de avond richting Levico te rijden. Bianca nam het eerste stuk voor haar rekening. Even later zaten ook Stephan, Wendy met kids in de achtervolging. De route bracht ons via de a12 en a18 naar Duitsland. Vlak voor de grens hebben we de tank volgegooid, even voor 12 uur reden we grens over. Zo reden we via grootste gedeelte via a3 richting het zuiden. Wat was het een genot om met de nieuwe auto te rijden. De meiden zaten heerlijk ruim. De klapkar volgde rustig achter ons aan. Na 552km moesten Stephan en Wendy tanken, wij eigenlijk niet, er was pas een halve tank opgereden. Maar voor de makkelijkheid toch gedaan. Dit waren wij niet gewend, normaal moesten wij allang een volle tank erin gooien. Het gemak van een diesel. Inmiddels waren Emily en Zoey ook wakker en wilde naar Woezel en Pip kijken. Ik kan je vertellen, ik ben klaar met "Kom je spelen?". De tijd tikte door en rond de klok van half 11 in morgen reden we Oostenrijk binnen. Het stuk in Oostenrijk duurde maar twee uurtjes. Dus om half twaalf reden wij de autostrada op. Uiteindelijk reden wij om half drie de camping op. Zoey was er nu ook wel klaar mee. Maar een dikke pluim voor beide, ze zijn heel lief geweest tijdens de rit van 1200km. Bianca en Wendy checkte ons in, het uitklappen van de klapwagen kon beginnen. En weer was het een origami spel. Maar deze keer staat hij nog beter dan de laatste keer. Ondanks de regen die we onderweg hadden, konden we vouwwagen droog opzetten. Echter na de laatste haring die in de grond werd geslagen, begon het te druppelen. Snel werd alles nog gedaan. Tijdens het inrichten van de vouwtent werden de eerste pizza's van deze vakantie gehaald. Tijdens het eten moesten we eraan geloven, er werden tig kranen boven open getrokken, flinke regenbui en onweer. Dit hield pas in de nacht op. De kinderen waren zo moe dat ze naar bed wilden. Voor Zoey was dit nog een beetje onwennig. Uiteindelijk is Emily in ons bed gegaan. Nadat wij nog even wat gedronken hadden zijn we ons gaan opfrissen en ook naar bed gegaan. Helaas midden in de nacht werden we wakker geschreeuwd door Zoey, die wilde niet meer zonder mama slapen. Waardoor Emily bij mij kwam en Bianca ging naast Zoey liggen....

Vertrek uit Zoetermeer

Even relaxen tijdens de rit

Emily in de ban van Woezel en Pip

Bijschrift toevoegen

Net als Emily, ook in de ban van Woezel en Pip