Zwemmen in Lago di Levico

Vandaag hadden we niet veel op het programma. Het idee was om te gaan zwemmen in het meer. Na de koffie werd alles gepakt, zwemkleding aan en hup naar het meer. Dat viel wel ff tegen, je moest zo'n 200 meter lopen voor het prive strandje. Maar eenmaal daar aangekomen was het lekker rustig, we hadden alleen veel schaduw plekken. Uiteindelijk was dat niet zo erg, want het werd deze dag best warm. Daarin tegen was het meer zalig om in te vertoeffen. Doordat er geen gemotorriseerde vaartuigen op het meer mogen, is het brandschoon water. Zo rond de klok van twee a half drie zijn we naar het restaurantje gegaan voor een broodje. Tot de BBQ hebben we de schaduw op gezocht. 's Avonds wer er een spelletje gedaan.

Het weer, helder en zeer warm.

Op bezoek bij de wijnboer

Vandaag vroeg uit de veren, althans dat was het idee. De afspraak was om de wekker te zetten, helaas was er een die de wekker zetten op een maandag ipv een vrijdag. De reden dat we vroeg op wilde, is dat we vandaag de wijnboer Tenuta Sant'Antonio wilde bezoeken. Deze lag net voorbij Verona, het idee was om daar ook nog heen te gaan. Rond half tien reden we richting de autostrada, helaas miste we de afslag. Waarop we kilometers verder pas de autostrada op reden. Net voorbij Verona op de A4 konden we weer door de tol portjes. Gelukkig waren de navigatiesystemen hier uptodate. Door diverse gehuchtjes en dorpjes reden we richting de wijnboer. Rond half twaalf parkeerden we de auto's. Nu was de vraag of we wel wijn konden proeven en kopen. Want dat was natuurlijk de reden dat we hier kwamen. De buren van Stephan en Wendy bestellen van deze wijnboer de wijn. Zodoende kwamen we op dit adres uit. We liepen om het mooie gebouw heen, en werden begroet door een van de eigenaren. Niet veel later zaten we in de proeverij van de wijnboer. De ene fles na de anderen werd neergezet, alles kon geproefd worden. We begonnen met de witte wijn. Hieruit kwam voor Tèlos voor mij het beste uit. Bianca had dezelfde smaak als Stephan en Wendy, de Scaia. Hierna werd de rose geproefd, deze was niet aan mij besteed. En toen werd de rode wijn op tafel gezet. Dit is toch meer in ons straatje. Hoe verder we kwamen hoe beter de wijn werd. Vooral de flessen uit 2007 en 2004 waren van supriore smaak. Ook kregen we nog een proefglaasje van een dessertwijn. deze viel vooral in de smaak bij Wendy. Nadat we onze keuze gemaakt hadden, was het even wachten op de bestelling. Als kado kregen we van de wijnboer een fles dessertwijn.Doordat Stephan en Wendy ook voor de buren wat flessen mee moest nemen kregen zij een rode wijn fles kado, een La Bandina. Helaas voor hun, want eigenlijk zijn ze een niet echt van de zware wijnen. Een deal dat zij de dessert wijn namen en wij de La Bandina. Ik zeg topdeal! Na het inladen kregen we nog een rondleiding bij de wijnvaten. Na het afscheidnemen zijn er nog wat foto's gemaakt. Waarna we via Pergine om wat boodschapjes te doen naar Levico gereden.Het avond maal was Spaghetti a la Papa di Campeggio. voor de kids gingen we vandaag ook naar minidisco. Deze keer deed Emily wel mee, niet veel later sprong Thirza ook mee.

Het weer vandaag was very hot en helder.

Naar de markt

Vandaag zouden we niet veel doen, de dames wilden graag naar de markt in Pergine. Zo tegen de einde van de ochtend gingen we die kant. Eenmaal in het dorpje aangekomen te zijn was het even zoeken naar de markt. Volgens de dames moest er toch echt een markt zijn. Het stond immers op de infokaart van de camping. Niet veel later kwamen we inderdaad op de markt. En dat was me toch een.... hobbymarkt zes kraampjes, waar de oudere Italiaan zijn kunsten liet zien. Een domper natuurlijk, er werd even een blik geworpen en snel weer verder. En wat bleek, om de ook waren er zes kraampjes met groente, fruit, kaas en ja en.... Enfin, we liepen inmiddels richting de auto, daar werd besloten om Levico te bezoeken. Helaas waren de italianen met siesta. Gelukkig konden we nog wel een gelatto halen. De kids speelden nog even met het waterfonteintje. De maaltijd was makelijk, de kids aten bruine bonen met rijst. De dames een pasta gerecht en de mannen hadden een pizza. 's Avonds was het geen yacht..., huh scoreblocktime. We hebben heerlijk onder de luifel gezeten en maakte het niet te laat.

Het weer zo 33 graden en heldere lucht.

Zwemmen

De nacht was redelijk gegaan. Zoey werd vroeg wakker, waardoor Bianca bij Emily is gaan liggen, en Zoey bij mij. Zo konden we nog een uurtje meepakken. Het idee was om te gaan zwemmen. En man o man wat was dat water koud. Maar de kids vonden het lekker. De mannen hadden boodschappendienst voor het eten. Op de planning stond BBQen. De kinderen wilde graag naar de minidisco, en wat hebben ze gedanst zeg....NOT. Nadat de kids op bed lagen, was het tijd voor yachtz....huh...scoreblock. Op de Wendy manier natuurlijk, want die verzint ze wel.... :)

Ook het weer vandaag was weer zeer warm.

FF Bijkomen

Nou een nacht van regen gehad. De ochtend was wat fris, maar het werd snel warm. Vandaag was het een dagje om ff bij te komen. Eerst werd en bij de Roosjes de laatste spulletjes neergezet en ingeruimd. De kids speelden overall en nergens. In de vroege middag was het tijd om wat boodschappen te doen. Dus instappen en naar de centro commerciale. Daar werden de nodige spullen gehaald.Stephan en Wendy nog wat onderzeil nodig, om iedergeval niet meer een natte vloer in de voortent te krijgen. De huidige lag namelijk niet als een soortkuipzuil. Maar de winkel die dat zou kunnen hebben was nog dicht. 's Middags reden Stephan en ik even terug voor het zeil. Terug op de camping kreeg Wendy het op haar heupen, het vloer kleed eruit, zeil eronder. Nu wel als kuip. Daarna hetn vloer kleed weer terug. Maar het zinde Wendy nog niet helemaal, dus er werden hier en daar wat veranderd. Waar stephan natuurlijk erg blij mee was. But at the end, hadden ze het rond. Ook met een buiten kleedje, welk natuurlijk wel goed moest aansluiten op de tent.
Het avond eten was de makkelijke maaltijd, sla, gebakken aardappeltjes met een worstje. s'Avond werd er uiteraard geyachtzeed........huh.....sorry...gescoreblocked.

Het weer in de ochtend fris, snel warm en warmer....

De reis en aankomst

Eindelijk was het zover. Zondag morgen ontbeten als normaal. Daarna heeft Bianca dd kleding ingepakt. Ikzelf heb de auto even wasbeurt gegeven. Daarna de nieuwe dakdragers en de dakkoffer gemonteerd. Achterbak ingeladen, schermpjes voor de filmpjes opgehangen. Rond twee uur brachten we de kinderen naar opa en oma, waar we nog even wat gedronken hebben. Emily en Zoey zouden hier eten en slapen. Wij gingen naar huis vroeg eten en ff slapen. De wekker op half negen gezet. Door de warmte kwam en er niet echt van. Waardoor we rond acht uur er uit zijn gegaan. Even opgefrist, toen hebben we de laatste spullen in de auto gelegd en de klapkar aangehangen. Uiteraard hebben we Emily en Zoey ook opgehaald om zo rond tien uur in de avond richting Levico te rijden. Bianca nam het eerste stuk voor haar rekening. Even later zaten ook Stephan, Wendy met kids in de achtervolging. De route bracht ons via de a12 en a18 naar Duitsland. Vlak voor de grens hebben we de tank volgegooid, even voor 12 uur reden we grens over. Zo reden we via grootste gedeelte via a3 richting het zuiden. Wat was het een genot om met de nieuwe auto te rijden. De meiden zaten heerlijk ruim. De klapkar volgde rustig achter ons aan. Na 552km moesten Stephan en Wendy tanken, wij eigenlijk niet, er was pas een halve tank opgereden. Maar voor de makkelijkheid toch gedaan. Dit waren wij niet gewend, normaal moesten wij allang een volle tank erin gooien. Het gemak van een diesel. Inmiddels waren Emily en Zoey ook wakker en wilde naar Woezel en Pip kijken. Ik kan je vertellen, ik ben klaar met "Kom je spelen?". De tijd tikte door en rond de klok van half 11 in morgen reden we Oostenrijk binnen. Het stuk in Oostenrijk duurde maar twee uurtjes. Dus om half twaalf reden wij de autostrada op. Uiteindelijk reden wij om half drie de camping op. Zoey was er nu ook wel klaar mee. Maar een dikke pluim voor beide, ze zijn heel lief geweest tijdens de rit van 1200km. Bianca en Wendy checkte ons in, het uitklappen van de klapwagen kon beginnen. En weer was het een origami spel. Maar deze keer staat hij nog beter dan de laatste keer. Ondanks de regen die we onderweg hadden, konden we vouwwagen droog opzetten. Echter na de laatste haring die in de grond werd geslagen, begon het te druppelen. Snel werd alles nog gedaan. Tijdens het inrichten van de vouwtent werden de eerste pizza's van deze vakantie gehaald. Tijdens het eten moesten we eraan geloven, er werden tig kranen boven open getrokken, flinke regenbui en onweer. Dit hield pas in de nacht op. De kinderen waren zo moe dat ze naar bed wilden. Voor Zoey was dit nog een beetje onwennig. Uiteindelijk is Emily in ons bed gegaan. Nadat wij nog even wat gedronken hadden zijn we ons gaan opfrissen en ook naar bed gegaan. Helaas midden in de nacht werden we wakker geschreeuwd door Zoey, die wilde niet meer zonder mama slapen. Waardoor Emily bij mij kwam en Bianca ging naast Zoey liggen....

Vertrek uit Zoetermeer

Even relaxen tijdens de rit

Emily in de ban van Woezel en Pip

Bijschrift toevoegen

Net als Emily, ook in de ban van Woezel en Pip

Voorpret, klapkar controleren

Op zaterdag 4 mei sprak ik met mijn vrienden uit Rijswijk, Dennis en Danielle. Zij vertelde het heugelijke nieuws dat ook zij tot de groep sleurhut eigenaars horen. Aangezien het de volgende dag goed weer zou zijn, zouden zij naar de dagcamping gaan in madepolder, Den Haag. aangezien wij erg nieuwsgierig waren naar hun sleurhut, was de afspraak gemaakt dat wij even kwamen koekeloeren.


Niet veel later die dag kreeg ik het idee om de klapkar uit zijn winterslaap te halen. Je wilt toch weten oftie in orde is. Dus gelijk contact gezocht met de stalling, uiteraard was het geen probleem om de wagen te halen. Maar dan, onze eigen astra was inmiddels van eigenaar veranderd, de huurauto heeft geen trekhaak. Dus moesten we even een auto regelen met trekhaak. Gelukkig konden wij de auto lenen van mijn vader.





De volgende ochtend de klapkar aan de auto gehangen, stoeltjes ingeladen. Speelgoed voor de kids klaargezet, broodjes gemaakt, klaar om te gaan. Eenmaal aangekomen daar werd de klapkar redelijk waterpas gezet, en kon het vouwen beginnen. Inmiddels kwam ook Dennis met Job, Danielle kwam met Lisa wat later.

Na wat gestoei en hulp van de alpenkreuzer expert, de vader van Bianca. Alles werd opgezet, tot aan de luifel toe. Uiteraard was alles in orde, zeker voor een klapkar van 22 jaar. Na een praatje pot met ieder die is komen kijken, was het tijd om op te ruimen. Na wat notities gemaakt te hebben wat we zoal nog nodig hadden, hebben we wagen rustig ingeklapt. En zijn we naar huis gegaan.



Even kijken of het allemaal bevalt....



De klapkar en de sleurhut...