Voorpret, klapkar controleren

Op zaterdag 4 mei sprak ik met mijn vrienden uit Rijswijk, Dennis en Danielle. Zij vertelde het heugelijke nieuws dat ook zij tot de groep sleurhut eigenaars horen. Aangezien het de volgende dag goed weer zou zijn, zouden zij naar de dagcamping gaan in madepolder, Den Haag. aangezien wij erg nieuwsgierig waren naar hun sleurhut, was de afspraak gemaakt dat wij even kwamen koekeloeren.


Niet veel later die dag kreeg ik het idee om de klapkar uit zijn winterslaap te halen. Je wilt toch weten oftie in orde is. Dus gelijk contact gezocht met de stalling, uiteraard was het geen probleem om de wagen te halen. Maar dan, onze eigen astra was inmiddels van eigenaar veranderd, de huurauto heeft geen trekhaak. Dus moesten we even een auto regelen met trekhaak. Gelukkig konden wij de auto lenen van mijn vader.





De volgende ochtend de klapkar aan de auto gehangen, stoeltjes ingeladen. Speelgoed voor de kids klaargezet, broodjes gemaakt, klaar om te gaan. Eenmaal aangekomen daar werd de klapkar redelijk waterpas gezet, en kon het vouwen beginnen. Inmiddels kwam ook Dennis met Job, Danielle kwam met Lisa wat later.

Na wat gestoei en hulp van de alpenkreuzer expert, de vader van Bianca. Alles werd opgezet, tot aan de luifel toe. Uiteraard was alles in orde, zeker voor een klapkar van 22 jaar. Na een praatje pot met ieder die is komen kijken, was het tijd om op te ruimen. Na wat notities gemaakt te hebben wat we zoal nog nodig hadden, hebben we wagen rustig ingeklapt. En zijn we naar huis gegaan.



Even kijken of het allemaal bevalt....



De klapkar en de sleurhut...

Weekje proefdraaien

Stephan en Wendy hadden waarschijnlijk een late zonnesteek afgelopen jaar. Op 2 december 2012 hebben zijn een sleurhut aangeschaft. Om niet voor verassingen te staan tijdens de vakantie in Italie, zouden ze een weekje proefdraaien op Camping 't Wolfsven in Nederland. We hadden afsproken dat wij later zouden gaan rijden. Aangezien wij normale cruisesnelheid konden rijden. Echter stond de caravan al op zijn plek. De kids hadden elkaar al gevonden. Dus daar hadden we niet veel last meer van. Op Zoey na, want die vond het gevallen snoepje in het zand toch best lekker....of toch niet…
Enfin, het opzetten kon beginnen. Eerst het framewerk uitgezocht en klaar gelegd. Daarna de voortent aan de caravan gemonteert door middel van de peesrail. Frame werk opgezet, het was even zoeken naar de juiste instellingen voor het afspannen, maar uiteindelijk stond de voortent netjes opgesteld. Ook de luifel werd natuurlijk ook nog even opgezet. Zo stond uiteindelijk een mooie sleurhut incl. tent en luifel.
In de vroege avond gingen de dames opzoek naar avondeten. Kids waren lekker aan het spelen en de mannen namen de sleurhut nog even onderhanden. In die mate, of alles aanwezig was. Hoe het chemisch toiletje werkte. De kachel, dat koste even wat tijd, maar ook die deed het. Niks is te veel gezegd, de sleurhut is van schitterende staat. Ik denk dat zij hier vele jaren veel plezier aan hebben.
Het eten werd uiteindelijk in de voortent benuttigd, daar het toch behoorlijk fris werd. Na koffie zijn wij weer richting huis gegaan.

Het is nu wachten tot de volgende voorpret of vakantie zelf.....

De sleurhut in vol ornaat.

Waar gaan we heen in 2013?!?!?!?

De zomer van 2012 was inmiddels voorbij en de gedachten voor de vakantie 2013 spookten alweer in onze gedachten. Maar de vraag is altijd weer, wat doen we volgend zomer. Gaan we wel, wat zijn de plannen. De tuin moest ook een keertje af. Er werd flink gediscussieerd. De vrouw des huizes wilde eerst de tuin af, althans, dat er in de tuin gespeeld en gezeten kon worden. Met al mijn charmes heb ik haar over kunnen halen. Ik beloofde dat er in de tuin gespeeld kon worden en heerlijk gezeten kon worden. Met enige argwaan werd dit geaccepteerd.

Verder was het de vraag, wat doen we met de auto. Onze eigen auto werd eigenlijk te duur in onderhoud, en we hadden inmiddels een leaseauto. Maar zonder trekhaak. Uiteindelijk de keuze gemaakt dat we na de winter de eigen Astra eruit zouden doen. Want dachten we, de nieuwe leasewagen zou heus voor de vakantie geleverd worden.

Nu dat allemaal bedacht hadden bleef te vraag, waar gaan we heen. Isolino weer, een schitterende camping, maar de rit door die fijne Gotthartunnel viel wat tegen, evenals de route langs het meer. Het liefst willen we weer naar Toscane of Umbria, maar dat is te ver nog met de kinderen. Zo kwam toch weer Levico Terme in zicht. Al twee keer geweest, maar wel een mooie omgeving, redelijk wat te doen. Maar welke camping dan, de vorige was aardig, maar als zoiets als Isolino meegemaakt hebt wil je toch iets meer. Helaas zijn zulke uitgebreide campings daar niet, onze keuze viel op Campeggio Due Laghi. Zag er leuk uit, recensies redelijk goed, echter de sanitair viel tegen. Dat namen we dan maar voor lief. De keuze was gemaakt.

Op een zeker moment vroegen onze vrienden Stephan en Wendy waar wij heen gingen. Wij uitgelegd en laten zien. Ook hun vonden het oke en het leek ze leuk als we samengingen. Wij hadden zoiets van, "Nou, huh....eigenlijk.....huh....vinden wij dat ook leuk!" Zo werden de plekken gekozen, de keuze op een privésanitair was ook snel gemaakt. De reserveringen werden opgesteld en verstuurd naar de camping. Het wachten op response was begonnen........