woensdag 31 juli 2013

FF Bijkomen

Nou een nacht van regen gehad. De ochtend was wat fris, maar het werd snel warm. Vandaag was het een dagje om ff bij te komen. Eerst werd en bij de Roosjes de laatste spulletjes neergezet en ingeruimd. De kids speelden overall en nergens. In de vroege middag was het tijd om wat boodschappen te doen. Dus instappen en naar de centro commerciale. Daar werden de nodige spullen gehaald.Stephan en Wendy nog wat onderzeil nodig, om iedergeval niet meer een natte vloer in de voortent te krijgen. De huidige lag namelijk niet als een soortkuipzuil. Maar de winkel die dat zou kunnen hebben was nog dicht. 's Middags reden Stephan en ik even terug voor het zeil. Terug op de camping kreeg Wendy het op haar heupen, het vloer kleed eruit, zeil eronder. Nu wel als kuip. Daarna hetn vloer kleed weer terug. Maar het zinde Wendy nog niet helemaal, dus er werden hier en daar wat veranderd. Waar stephan natuurlijk erg blij mee was. But at the end, hadden ze het rond. Ook met een buiten kleedje, welk natuurlijk wel goed moest aansluiten op de tent.
Het avond eten was de makkelijke maaltijd, sla, gebakken aardappeltjes met een worstje. s'Avond werd er uiteraard geyachtzeed........huh.....sorry...gescoreblocked.

Het weer in de ochtend fris, snel warm en warmer....

dinsdag 30 juli 2013

De reis en aankomst

Eindelijk was het zover. Zondag morgen ontbeten als normaal. Daarna heeft Bianca dd kleding ingepakt. Ikzelf heb de auto even wasbeurt gegeven. Daarna de nieuwe dakdragers en de dakkoffer gemonteerd. Achterbak ingeladen, schermpjes voor de filmpjes opgehangen. Rond twee uur brachten we de kinderen naar opa en oma, waar we nog even wat gedronken hebben. Emily en Zoey zouden hier eten en slapen. Wij gingen naar huis vroeg eten en ff slapen. De wekker op half negen gezet. Door de warmte kwam en er niet echt van. Waardoor we rond acht uur er uit zijn gegaan. Even opgefrist, toen hebben we de laatste spullen in de auto gelegd en de klapkar aangehangen. Uiteraard hebben we Emily en Zoey ook opgehaald om zo rond tien uur in de avond richting Levico te rijden. Bianca nam het eerste stuk voor haar rekening. Even later zaten ook Stephan, Wendy met kids in de achtervolging. De route bracht ons via de a12 en a18 naar Duitsland. Vlak voor de grens hebben we de tank volgegooid, even voor 12 uur reden we grens over. Zo reden we via grootste gedeelte via a3 richting het zuiden. Wat was het een genot om met de nieuwe auto te rijden. De meiden zaten heerlijk ruim. De klapkar volgde rustig achter ons aan. Na 552km moesten Stephan en Wendy tanken, wij eigenlijk niet, er was pas een halve tank opgereden. Maar voor de makkelijkheid toch gedaan. Dit waren wij niet gewend, normaal moesten wij allang een volle tank erin gooien. Het gemak van een diesel. Inmiddels waren Emily en Zoey ook wakker en wilde naar Woezel en Pip kijken. Ik kan je vertellen, ik ben klaar met "Kom je spelen?". De tijd tikte door en rond de klok van half 11 in morgen reden we Oostenrijk binnen. Het stuk in Oostenrijk duurde maar twee uurtjes. Dus om half twaalf reden wij de autostrada op. Uiteindelijk reden wij om half drie de camping op. Zoey was er nu ook wel klaar mee. Maar een dikke pluim voor beide, ze zijn heel lief geweest tijdens de rit van 1200km. Bianca en Wendy checkte ons in, het uitklappen van de klapwagen kon beginnen. En weer was het een origami spel. Maar deze keer staat hij nog beter dan de laatste keer. Ondanks de regen die we onderweg hadden, konden we vouwwagen droog opzetten. Echter na de laatste haring die in de grond werd geslagen, begon het te druppelen. Snel werd alles nog gedaan. Tijdens het inrichten van de vouwtent werden de eerste pizza's van deze vakantie gehaald. Tijdens het eten moesten we eraan geloven, er werden tig kranen boven open getrokken, flinke regenbui en onweer. Dit hield pas in de nacht op. De kinderen waren zo moe dat ze naar bed wilden. Voor Zoey was dit nog een beetje onwennig. Uiteindelijk is Emily in ons bed gegaan. Nadat wij nog even wat gedronken hadden zijn we ons gaan opfrissen en ook naar bed gegaan. Helaas midden in de nacht werden we wakker geschreeuwd door Zoey, die wilde niet meer zonder mama slapen. Waardoor Emily bij mij kwam en Bianca ging naast Zoey liggen....
Vertrek uit Zoetermeer

Even relaxen tijdens de rit

Emily in de ban van Woezel en Pip

Bijschrift toevoegen
Net als Emily, ook in de ban van Woezel en Pip

zondag 5 mei 2013

Voorpret, klapkar controleren

Op zaterdag 4 mei sprak ik met mijn vrienden uit Rijswijk, Dennis en Danielle. Zij vertelde het heugelijke nieuws dat ook zij tot de groep sleurhut eigenaars horen. Aangezien het de volgende dag goed weer zou zijn, zouden zij naar de dagcamping gaan in madepolder, Den Haag. aangezien wij erg nieuwsgierig waren naar hun sleurhut, was de afspraak gemaakt dat wij even kwamen koekeloeren.

Niet veel later die dag kreeg ik het idee om de klapkar uit zijn winterslaap te halen. Je wilt toch weten oftie in orde is. Dus gelijk contact gezocht met de stalling, uiteraard was het geen probleem om de wagen te halen. Maar dan, onze eigen astra was inmiddels van eigenaar veranderd, de huurauto heeft geen trekhaak. Dus moesten we even een auto regelen met trekhaak. Gelukkig konden wij de auto lenen van mijn vader.


De volgende ochtend de klapkar aan de auto gehangen, stoeltjes ingeladen. Speelgoed voor de kids klaargezet, broodjes gemaakt, klaar om te gaan. Eenmaal aangekomen daar werd de klapkar redelijk waterpas gezet, en kon het vouwen beginnen. Inmiddels kwam ook Dennis met Job, Danielle kwam met Lisa wat later.
Na wat gestoei en hulp van de alpenkreuzer expert, de vader van Bianca. Alles werd opgezet, tot aan de luifel toe. Uiteraard was alles in orde, zeker voor een klapkar van 22 jaar. Na een praatje pot met ieder die is komen kijken, was het tijd om op te ruimen. Na wat notities gemaakt te hebben wat we zoal nog nodig hadden, hebben we wagen rustig ingeklapt. En zijn we naar huis gegaan.





Even kijken of het allemaal bevalt....


De klapkar en de sleurhut...

zondag 28 april 2013

Weekje proefdraaien

Stephan en Wendy hadden waarschijnlijk een late zonnesteek afgelopen jaar. Op 2 december 2012 hebben zijn een sleurhut aangeschaft. Om niet voor verassingen te staan tijdens de vakantie in Italie, zouden ze een weekje proefdraaien op Camping 't Wolfsven in Nederland. We hadden afsproken dat wij later zouden gaan rijden. Aangezien wij normale cruisesnelheid konden rijden. Echter stond de caravan al op zijn plek. De kids hadden elkaar al gevonden. Dus daar hadden we niet veel last meer van. Op Zoey na, want die vond het gevallen snoepje in het zand toch best lekker....of toch niet…
Enfin, het opzetten kon beginnen. Eerst het framewerk uitgezocht en klaar gelegd. Daarna de voortent aan de caravan gemonteert door middel van de peesrail. Frame werk opgezet, het was even zoeken naar de juiste instellingen voor het afspannen, maar uiteindelijk stond de voortent netjes opgesteld. Ook de luifel werd natuurlijk ook nog even opgezet. Zo stond uiteindelijk een mooie sleurhut incl. tent en luifel.
In de vroege avond gingen de dames opzoek naar avondeten. Kids waren lekker aan het spelen en de mannen namen de sleurhut nog even onderhanden. In die mate, of alles aanwezig was. Hoe het chemisch toiletje werkte. De kachel, dat koste even wat tijd, maar ook die deed het. Niks is te veel gezegd, de sleurhut is van schitterende staat. Ik denk dat zij hier vele jaren veel plezier aan hebben.
Het eten werd uiteindelijk in de voortent benuttigd, daar het toch behoorlijk fris werd. Na koffie zijn wij weer richting huis gegaan.

Het is nu wachten tot de volgende voorpret of vakantie zelf.....


De sleurhut in vol ornaat.

vrijdag 2 november 2012

Waar gaan we heen in 2013?!?!?!?

De zomer van 2012 was inmiddels voorbij en de gedachten voor de vakantie 2013 spookten alweer in onze gedachten. Maar de vraag is altijd weer, wat doen we volgend zomer. Gaan we wel, wat zijn de plannen. De tuin moest ook een keertje af. Er werd flink gediscussieerd. De vrouw des huizes wilde eerst de tuin af, althans, dat er in de tuin gespeeld en gezeten kon worden. Met al mijn charmes heb ik haar over kunnen halen. Ik beloofde dat er in de tuin gespeeld kon worden en heerlijk gezeten kon worden. Met enige argwaan werd dit geaccepteerd.

Verder was het de vraag, wat doen we met de auto. Onze eigen auto werd eigenlijk te duur in onderhoud, en we hadden inmiddels een leaseauto. Maar zonder trekhaak. Uiteindelijk de keuze gemaakt dat we na de winter de eigen Astra eruit zouden doen. Want dachten we, de nieuwe leasewagen zou heus voor de vakantie geleverd worden.

Nu dat allemaal bedacht hadden bleef te vraag, waar gaan we heen. Isolino weer, een schitterende camping, maar de rit door die fijne Gotthartunnel viel wat tegen, evenals de route langs het meer. Het liefst willen we weer naar Toscane of Umbria, maar dat is te ver nog met de kinderen. Zo kwam toch weer Levico Terme in zicht. Al twee keer geweest, maar wel een mooie omgeving, redelijk wat te doen. Maar welke camping dan, de vorige was aardig, maar als zoiets als Isolino meegemaakt hebt wil je toch iets meer. Helaas zijn zulke uitgebreide campings daar niet, onze keuze viel op Campeggio Due Laghi. Zag er leuk uit, recensies redelijk goed, echter de sanitair viel tegen. Dat namen we dan maar voor lief. De keuze was gemaakt.

Op een zeker moment vroegen onze vrienden Stephan en Wendy waar wij heen gingen. Wij uitgelegd en laten zien. Ook hun vonden het oke en het leek ze leuk als we samengingen. Wij hadden zoiets van, "Nou, huh....eigenlijk.....huh....vinden wij dat ook leuk!" Zo werden de plekken gekozen, de keuze op een privésanitair was ook snel gemaakt. De reserveringen werden opgesteld en verstuurd naar de camping. Het wachten op response was begonnen........