De reis naar camping Valle Gaia

Zondag 3:00 uur de wekker, tijd om te vertrekken. Nadat de sleurhut was aangekoppeld reden we richting de eerste stop. Dat was het Tankstation nabij Gouda. Hier stapte Thirza over om bij ons te zitten. Waarna de rit zich vertrok richting Bedburgerland, hier de vaste echte eerste stop. Een bakkie koffie en even babbelen. De stop duurde ongeveer 30 minuutjes. De route ging verder over de 61 richting het zuiden. Bij Manheim piepte de auto dat hij graag wat nieuwe energie wilde hebben. Hier hebben we dan ook even getankt en het sanitaire gebruikt. Op naar het laatste stuk richting Sempach in Zwitserland. Op dit stuk hebben we een flinke vertraging ondervonden van zo’n 20 a 30 minuten. Voordat we de overnachtingscamping bereikte hebben we de auto nog éénmaal volgetankt. Zodat we ’s Ochtends zo door konden richting de Gotthard.

Rond vier uur in de middag reden we de camping op, onze reserveerde plekken ruilden wij in voor de overnachtingsplekken voor doorreizigers. Dit schilde namelijk in de vertrek tijd. Na wat gedronken te hebben, zijn we de meegebrachte hamburgers en kipsate gaan bereiden. Hier kwamen we erachter dat onze koelbox het niet echt denderend deed. De avond werd niet later dan een uurtje of tien. We hadden de wekker om zes uur gezet, echter werden wij wakker van een whatsappje uit Zuid Korea. Helaas geen leuk nieuws, er waren namelijk Nederlandse deelnemers betrapt op inbraak, stelen en drankgebruik. Nu is het zo dat stelen en inbraak natuurlijk strafbaar is, maar alcohol gebruik onder de 18 is streng verboden in Zuid Korea. Gelukkig was het niemand van Emily’s troep. Maar goed, wakker waren we iedergeval wel. We hebben ons toen al opgefrist en de binnenkant van de sleurhut klaar gemaakt voor het laatste deel. Zeven uur reden we het terrein af, richting de Gotthard. Hier hadden we een kleine wachttijd van ongeveer 15minuten. Normaal rijden we niet achter elkaar, maar nu deden we dat wel, het leek ons wat leuker om gezamenlijk aan te komen bij de camping Valle Gaia. Eenmaal in Italië werd het wel druk en hebben we wat file ervaringen. Een andere ervaringen die we tegen kwamen was een bijna totale aanrijding, een witte tesla dook op het laatst ogenblik voor Stephan die vol in de ankers moest. Onze harten zaten in onze keel. Helaas was dit niet het enigste. Bij de tolpoortjes voordat je de autostrada oprijdt, kregen Stephan en Elsemieke geen kaartje. Dit gaf problemen bij het verlaten van de autostrada. Uiteindelijk kwamen we rond vier uur op de camping. We werden leuk ontvangen door de receptie, en mochten naar de plek die speciaal voor gezinnen zijn die samen willen staan. Rond acht uur waren we klaar met alles inclusief het eten. De avond was verder kort, na de toch wel intensieve tweede dag.