Markt in Cecina

De eerste ochtend op de camping, na het ontbijt zijn we naar het centrum van Cecina gereden, om de markt te bezoeken. Dit was een behoorlijke grote en vooral drukke bedoeling. Zoey heeft hier een nog een kettinkje met een mooi hangertje gescoord. Het wandelen over de markt was na een anderhalf uurtje gedaan. Toen was het tijd voor de welbekende eerste dag boodschappen dag, de COOP zat om de hoek, dus daar gingen we dan maar heen. Twee karren vol gingen terug. Nadat dit allemaal opgeborgen was, was het zwemtijd. Het zwembad, in delen verdeeld, een pierenbadje, kleuterpad en een groot zwembad werd lekker even vertier gezocht. Luuk vond vooral het springen van de kant er leuk. Aansluitend hebben de ouderen een heerlijke Aperol genuttigd, de kids een heerlijk italiaans ijsje. Het diner bestond uit gebakken aardappelen, sla met heerlijke stracciatella di Barrata (binnenste van een bol burrata) en Aceto balsamico. Verder hadden we heerlijke verse worst, kipspies en garnalen. ’s Avonds was het lekker relaxed met zijn alle onder luifel, waarbij de temperatuur voor sommige te fris werd en anderen er lekker van bijkwamen. Het licht ging uit rond half twaalf.

De reis naar camping Valle Gaia

Zondag 3:00 uur de wekker, tijd om te vertrekken. Nadat de sleurhut was aangekoppeld reden we richting de eerste stop. Dat was het Tankstation nabij Gouda. Hier stapte Thirza over om bij ons te zitten. Waarna de rit zich vertrok richting Bedburgerland, hier de vaste echte eerste stop. Een bakkie koffie en even babbelen. De stop duurde ongeveer 30 minuutjes. De route ging verder over de 61 richting het zuiden. Bij Manheim piepte de auto dat hij graag wat nieuwe energie wilde hebben. Hier hebben we dan ook even getankt en het sanitaire gebruikt. Op naar het laatste stuk richting Sempach in Zwitserland. Op dit stuk hebben we een flinke vertraging ondervonden van zo’n 20 a 30 minuten. Voordat we de overnachtingscamping bereikte hebben we de auto nog éénmaal volgetankt. Zodat we ’s Ochtends zo door konden richting de Gotthard.

Rond vier uur in de middag reden we de camping op, onze reserveerde plekken ruilden wij in voor de overnachtingsplekken voor doorreizigers. Dit schilde namelijk in de vertrek tijd. Na wat gedronken te hebben, zijn we de meegebrachte hamburgers en kipsate gaan bereiden. Hier kwamen we erachter dat onze koelbox het niet echt denderend deed. De avond werd niet later dan een uurtje of tien. We hadden de wekker om zes uur gezet, echter werden wij wakker van een whatsappje uit Zuid Korea. Helaas geen leuk nieuws, er waren namelijk Nederlandse deelnemers betrapt op inbraak, stelen en drankgebruik. Nu is het zo dat stelen en inbraak natuurlijk strafbaar is, maar alcohol gebruik onder de 18 is streng verboden in Zuid Korea. Gelukkig was het niemand van Emily’s troep. Maar goed, wakker waren we iedergeval wel. We hebben ons toen al opgefrist en de binnenkant van de sleurhut klaar gemaakt voor het laatste deel. Zeven uur reden we het terrein af, richting de Gotthard. Hier hadden we een kleine wachttijd van ongeveer 15minuten. Normaal rijden we niet achter elkaar, maar nu deden we dat wel, het leek ons wat leuker om gezamenlijk aan te komen bij de camping Valle Gaia. Eenmaal in Italië werd het wel druk en hebben we wat file ervaringen. Een andere ervaringen die we tegen kwamen was een bijna totale aanrijding, een witte tesla dook op het laatst ogenblik voor Stephan die vol in de ankers moest. Onze harten zaten in onze keel. Helaas was dit niet het enigste. Bij de tolpoortjes voordat je de autostrada oprijdt, kregen Stephan en Elsemieke geen kaartje. Dit gaf problemen bij het verlaten van de autostrada. Uiteindelijk kwamen we rond vier uur op de camping. We werden leuk ontvangen door de receptie, en mochten naar de plek die speciaal voor gezinnen zijn die samen willen staan. Rond acht uur waren we klaar met alles inclusief het eten. De avond was verder kort, na de toch wel intensieve tweede dag.

Voorwoord Vakantie 2023

Vakantie 2023, die zal anders de boeken ingaan dan de andere vakanties. Dit jaar zullen wij niet als compleet gezin op vakantie gaan. En ja, dat is best even raar. Waarom wij niet compleet gaan? Nou, dat komt doordat Emily dit jaar niet meegaat met ons. Zij heeft een ander reisdoel dit jaar, namelijk met 1300 andere scouts uit Nederland naar de World Scout Jamboree in Zuid Korea.

Hoe gaaf is dat. Zo'n anderhalf jaar geleden begon dit avontuur al. Inschrijven, informatie avonden. De eerste troepkamp van de Vuurlibellen. Zo heet haar troep, waar ze met 35 andere scouts inzit. Na enkele troepkampen, kwam het clusterkamp. Dit kamp was met enkele andere troepen. En als laatst kwam het contigentskamp in Ommen. Hier kwamen alle 37 troepen met alle stafleden een weekend bij elkaar. Als ouders mochten we zondag komen kijken op de afsluitende bijeenkomst. Dit was best indrukwekend om te zien. Op moment dat ik het voorwoord schrijf, is het nog 5 nachten voordat wij haar op de verzamellocatie brengen, dat is op vrijdag 28 juli. Waarna ze met de bus naar Schiphol gaat. Vanuit Schiphol vliegt ze naar Helsinki. Daar zullen ze boarden in het het vliegtuig welk ze brengen naar Seoul, Zuid Korea. Waar de reis voortgezet wordt met een busreis. Al kijkt ze er erg naar uit, er eerst toch een behoorlijke spanning. Eerste keer zonder ons lang weg, vliegen naar ver land, het is niet niks natuurlijk. En uiteraard vinden wij het ook ers spannend. En stieken zullen wij dan wel ontzettend blij zijn als we haar 18 augustus weer zien. Maar goed, wat gaan wij doen. Uiteraard zullen we weer onze vakantie vieren met Stephan, Elsemiek, Tycho, Thirza en Luuk. Het duurde even voordat we zeker wisten welke periode we konden, vlieggegevens van de WSJ kwamen vrij laat namelijk. Het eerste idee was om te kjken in de bloemenrivera in Italie. Maar alle campings zaten vol, of de plekken waren zeer klein. Bijna hadden we een camping genomen in Duitsland. Totdat het idee kwam, joh waarom niet Toscane. Iedereen vond dat wel een goed idee. Zo werd er druk gezocht naar een camping. Montescudio (2015 en 2017) passeerde de revue, maar je kan hier niet 2 plekken naast elkaar reserveren. Niet veel later kwamen we campeggio Valle Gaia tegen.

De recensies klonken goed, camping zag er goed uit. Eigen restaurant, aantal barretjes. Wat wil je nog meer. Echter zat deze camping ook vrij vol, maar had nog 2 plekken naast elkaar vrij. Dit waren wel plekken tegenover de inchecktenten van diverse vakantieorganisaties, zwembad en restaurant. Hier konden we wel meeleven. Net voordat we deze zouden reserveren, vertelde de eigenaar dat hij een andere plek vrij gekregen had. Een plek waar hij gezinnen plaatst die bij elkaar willen staan. De mensen die hier zouden komen, hadden zich afgemeld. En zodoende konden wij deze nemen. We vertrekken zondagnacht 30 augustus om 4:00. We overnachten in Sempach in Zwitserland. Zodat we op maandag op Camping Valle Gaia aankomen.... Enkele beelden van de streek.

Modena Et Museo di Ferrari

Laatste uitstap van de vakantie wordt Modena. De stad van de Balsamico. Na het ontbijt zijn we direct vertrokken. Dit was rond de klok de van half 10, de rit zou uiteindelijk anderhalf uur duren. Auto's werden geparkeerd in, wat bleek een paardenrenstadion. Via een groot oud pand vervoegde we ons naar het centrum. Als snel kwamen we langs een eerste kerk. Hier werden er kaarsjes aangestoken. Hierna liepen we naar de Grande Piazzo. Eigenlijk viel het een beetje tegen. Weinig winkels, en nog minder open. 

Bij het Grande Piazzo konden we de baseliek van Modena bezoeken, de basilica di San Petronio. Nu hebben wij veel kerken en baselieken gezien. Maar deze staat toch wel in de top 3. Geheel uit marmer gemaakt, niet veel bling bling. Maar de rijkdom straalde ervan af.

Hierna zijn we doorgelopen naar de overdekte markthal. Niet heel groot, sommige standjes waren dicht door vakantie. En veel locals die hun boodschappen doen. In de markthal hebben we van een kleine lunch genoten. Sommige een hartige, sommige een hele zoete. 

Enfin, we kwamen ook voor de balsamico, maar vooralsnog hadden we nog nog niks gevonden. Uiteindelijk vonden we er één, maar dit zag er zo exclusief uit, dat we deze maar oversloegen. Een stukje verder kwamen we bij een plein met wat waterpartijen. Hier werd door Thirza, Zoey en Luuk gretig gebruik van gemaakt. Toevallig ontdekte Nico dat hier een balsamico zaakje om 14:00uur open ging. Eenmaal binnen werden we vriendelijk ontvangen door jonge man, die van alles uitlegde over de balsamico. Waarna er geproefd kon worden. De balsamico, waar Modena bekend om staat, is echt super lekker, maar hing een behoorlijk prijskaartje aan. Na de proeverij werd er andere goede balsamico meegenomen.

Rond de klok van drie uur hadden we het wel voor gezien in Modena. En kozen we ervoor om naar Maranello, de thuis basis van Farrari te gaan, wat zo'n half uurtje verder ligt. Nico, Stephan, Emily en Thirza gingen in de rij om het Museo di Farrari te bezoeken. Hier waren diverse supercars van het merk te genieten. Waaronder de 1958 Ferrari 250 TR Le Mans winnende auto. Diverse straatauto's waren te bewonderen, bijvoorbeeld de meest bekendste F40, waar Magnum P.I. in reed. Uiteraard waren er ook enkele winnende Formule 1 auto te zien. Waaronder de 7 van Michael Schumacher en de laatste winnende van Kimi Raikonen uit 2007. Dit waren de laatste die we zagen, en zij hierna naar de andere gegaan, die rustig zaten te wachten op een terrasje.

Rond half zes stonden we weer bij de auto's om te vertrekken naar de camping. Via de autostrada reden we vanuit het zeer zonnige warme Maranello het donkere Bardolino in. Hier werden we getrakteerd op een flinke regenbui, die de hele avond zou duren. Er werd snel wat eten gehaald en ieder at bij zijn eigen tent. Het zou deze avond niet later worden dan half 11.

Het weer vandaag:

• In Modena zo'n 33gr.
• Lichte bewolking.
• Veel regen en onweer in Bardolino.
  

Dagje Verona en terugreis Luthai

Vandaag is het de laatste dag voor Luthai. Zij zal even over half vijf vertrekken per vliegtuig vanaf Verona. Dus het idee was om vroeg te vertrekken vanuit de camping Om een dagje Verona ervan te maken. 

Zo reden we rond kwart over negen richting Verona, ongeveer een kleine 45minuten tot en met de parkeerplaats. Deze ligt pal naast het centrum, zo'n 5 minuutjes lopen. We kwamen het centrum binnen bij het amfitheater. Het oudste maar nog steeds in gebruik zijnde buitentheater. Deze keer zijn we niet naar binnen gegaan, daar er een lange rij stond. En we moesten immers uiterlijk 13:45 weer richting de auto voor Luthai. 

Vanuit het grote plein zijn we de winkelstraatjes ingelopen. Hier en daar kwamen we wat winkels welke van binnen bekeken werden. Uiterraard zijn we ook nog bij Juliet op bezoek geweest. 

Steef moest bij een speciaal tent een Buglione olijfolie halen. Dus die richting liepen we op. Helaas, dicht. Om twaalf uur pas open. Nico wilde naar een winkel waar vinyl verkocht zou worden, ook voor hem pech. "Come later after three o'clock" werd er geroepen in het gebroken itaiaansengels. Aangezien het aan de andere kant van het centrum was, liepen weer richting Piscaria Del Bugiardo voor de olijfolie. We moesten even wachten, maar uiteindelijk werden we vriendelijk geholpen. Niet veel later liepen we met olijfolie en een mousserende wijn de winkel uit. 

Tijd om te gaan lunchen. Genoeg tentjes om uit te kiezen. We wilde iets in een zijstraatje proberen. Het was even zoeken, om voor ieder wat wils te vinden. Uiteindelijk vonden we een leuk tentje. De keuze viel eigenlijk een beetje tegen. Maar een ieder had wat gevonden. Zoey deelde haar pasta met Luuk. Thirza met Luthai. de rest had een eigen bord. Nico en Stephan hadden een steak tartare gekozen, Bianca, Emily en Elsemiek een pasta met een roomsaus en Tycho had gebakken aardappeltjes. De lunch werd vergezeld met een frisje en een wijntje. En men, wat was het eten lekker. Nog nooit zo'n heerlijke tartare gegeten. ook de pasta's waren om te smullen. Gelukkig maar, want dit was de duurste lunch die we ooit genomen hadden.

Na de lunch werd er nog een ijsje gehaald en werd het tijd om naar het vliegveld te rijden. We wilde natuurlijk niet dat Luthai haar vlucht zou missen. Om 14:40 werd de gate bekend, tijd om afscheid te nemen. Uiteindelijk zou ze rond acht uur weer thuis zijn.

Wij hebben bij terugkomst was het aan de late kant, er werd dus voor ons gekookt in de keuken van de camping. Iedereen was gesloopt van de dag, het werd niet veel later dan elf uur.

Het weer vandaag:

• Ronde de 30 graden.
• Eerst licht bewolkt en daarna strak blauwe hemel.
  

Rustdagje

Vandaag niet veel te vertellen. Na het ontbijt zijn we naar Affi gegaan, Centro Commerciale. Beetje rond gelopen en daarna boodschappen gedaan.

Terug op de camping hebben we ons omgekleed en zijn we gaan zwemmen. Terug op de camping hebben we nog wat gedronken en daarna een heerlijke risotto gemaakt waar we veel bekijks meekregen. Zo erg dat zelfs Steef werd aangezien als Chefkok.

's Avonds hebben tot laat een spelletje gedaan, rond de klok van half een lagen we plat.

Het weer vandaag:

• Lekker aan de temperatuur, 33gr.
• Eerst wat lichte bewolking en daarna een strak blauwe hemel.
  

Kids op stap en wijnboer rondje

Vandaag was het idee om naar twee wijnboeren te gaan. Fraccaroli en Ca Dei Frati. De drie oudste kids hadden hier niet veel trek in, en vroegen of ze naar Bardolino mochten. De jongste twee wilde op de camping blijven. Tja, loslaten is een deel van de opvoeding. 

Dus na een bakkie koffie hebben we de twee jongste geïnstrueerd  om goed op elkaar te letten, de oudste drie hebben wij onderweg naar Fraccaroli afgezet. Rond half een kwamen we bij de wijnboer aan, hier kan je namelijk ook heerlijk lunchen. Alleen in tegen stelling wat op de website was aangegeven, waren ze dicht. Er zat iemand buiten, en die gaan in handgebaren aan, dat zij niet open gingen. Een klein irritatiefactorijtje was het wel, daar we nog speciaal gecontroleerd hadden of ze open waren. Snel werd er gezocht naar een alternatief om een lunch te nemen. Deze werd gevonden een klein 2,5km verderop. Het was daar erg druk, dus het moest wel goed zijn. Luuk uit zijn stoeltje en in de wagen, Wij naar binnen, daar werd gewenkt dat we even moesten wachten. 5 minuten, 10 minuten, 15 minuten, nou we kiezen zelf wel een tafel, maar we werden niet geholpen terwijl locals na ons wel geholpen werden. Steef was druk bezig om een kinderstoel te vinden, die er uiteindelijk niet gevonden werd, was Nico er al helemaal klaar mee. Plan C, richting Pershiera dan maar. Daar vonden wij een klein eettentje waar we ook de auto's kwijt konden. Niet bijster spannend, maar we hadden wat te eten. Bianca heeft wel erg smakelijk gegeten, een flinke vissoep, de rest had een pastaatje.

Omdat dus Fraccaroli niet open was, hebben we wat anders gezocht, Steef vond het wijnhuis Otella, dit lag naast Fraccaroli. De foto's van de wijnwinkel sprak ons erg aan.

Niet veel later kwamen we aan bij dit chique wijnboer. We werden vriendelijk ontvangen, en na een kleine rondblik in de winkel konden we het een en ander proeven. We begonnen met wit en vervolgens met rood. Wat een goddelijke wijnen. Na een klein uurtje liepen we gezamenlijk met een flesje of 15 naar de auto. Snel nog wat foto's maken en op naar de volgende. 

De volgens is Ca Dei Frati, dit wijnhuis maakt ook heerlijke wijnen. De wijnshop is wat groter en commerciëler.  De proeverij is een soort kerkruimte, waar alle wijnen tentoongesteld worden. Er werden enkele wijnen en grappa geproefd. In tegenstelling bij andere wijnboeren, waar je lijstje maakt en dat deze dan gehaald worden, ga je hier met een winkelwagen de shop in. Hierna zijn we richting de camping gegaan.

Omdat het eten van de week in Garda zo in de smaak viel, en spot goedkoop was. Zijn we na een opfrisbeurtje en water gedronken te hebben, naar Garda gelopen. Bij Pegaso herkende ze ons meteen. Of dat nou een goed teken is of niet weten we niet. Maar we hebben heerlijk gegeten en gedronken.

Rond half elf waren we terug, en rond half twaalf lagen we plat.

Het weer vandaag:

• Weer goed warm, 32gr.
• Strak blauwe hemel.