Chilldagje

 

Vandaag niet veel te melden. Na rustig opgestaan te hebben, is het ontbijt genuttigd. Het idee was om een espresso en een cappuccino te scoren. Helaas ware we te vroeg bij de bar. Zodoende besloten we om maar boodschappen te doen in Cecina. Bij de Conad zat een klein horeca gelegenheid waar we alsnog onze koffie konden scoren. We besloten deze dag een BBQ te doen, we hadden hiervoor dan ook de boodschappen voor meegenomen.
Bij terug komst hebben we eerst nog piadini’s als lunch gegeten. Waarna iedereen op Bianca en Nico na gingen zwemmen, zij bekeken even het leven achter hun oogleden. Rond zevenen hebben de BBQ aangeslingerd. We hadden vooraf lekkere bruschetta, groente spies, kipspies, tartaarsteaks, heerlijke kiprollades en twee worsten. Koffie werd gehaald bij bar. ’s Avonds hebben we een spelletje gespeeld en rond 12uur ging bij ieder het licht uit. 

 

Nieuws uit Zuid Korea

Zoals de meeste nu weten is Emily naar de World Scouting Jamboree in Zuid Korea. Helaas is het communicatief erg lastig om elkaar te voorzien hoe het met elkander gaat. Wij hebben in Italië slechte provider verbinding, de wifi is niet te doen en zelfs smsjes komen slecht door. Ook voor Emily is het af en toe zoeken naar verbinding. Maar wat kunnen wij mededelen…. Bij een tennis vereniging in Voorburg moesten we ons om 5 uur in morgen melden. Hier moest een ieder zich laten controleren dat alles wat mee moet ook ingepakt was. De bus was er om 7 uur. Toen was het afscheid nemen, dit viel toch wel erg zwaar bij ons alle vier. Emily gaf aan dat de busreis naar Schiphol zwaar was. 

De vlucht naar Helsinki is redelijk goed gegaan, de vlucht naar Seoul wat minder, hier ervaarde ze turbulentie. Waardoor ze drie maal moest overgeven. Ze was dan ook erg blij dat eenmaal voet aan de grond stond in Seoul. Vanuit hier moest nog een paar uurtje richting het Pine Resort waar ze een aantal dagen zou verblijven. Voordat ze naar het WSJ terrein vertrekt. 

In deze dagen hebben ze met haar ploeg diverse dingen bezocht. Waaronder Lotte Tower, waarbij je over een groot deel van Zuid Korea kan kijken, maar ook richting Noord Korea. Ook zijn ze naar Hondea street geweest. Een groot winkel en horeca straat. Waar ook diverse K-Pop bands hun nummers brachten. Door de hevige regenval en vond de leiding van het Nederlandse Contigent het WSJ-terrein nog niet goed onder Nederlandse waarden. Zodoende werd er voor gekozen om een dag later te vertrekken naar het terrein. Om woensdag 1 augustus zijn zij aangekomen op het terrein, zal er rond 8uur Zuid Koreaanse tijd de opening zijn. 

 

Volterra en uit eten in Casale Marittimo

Half acht de wekker. Vandaag het plan om het stadje Volterra te bezoeken. Deze stad kan je redelijk oud noemen. Op de plaats waar al aan het begin van de IJzertijd (+/- 1000 voor onze jaartelling) de eerste nederzetting lag, vestigen zich in de 8ste eeuw de Etrusken. De stad die zij ‘Velathri’ noemden, groeide dankzij de aan mineralen rijke omgeving uit tot één van de belangrijkste leden van de Etruskische stedenbond. 

De meer dan 7 km lange stadsmuur uit de 4de eeuw, waarvan een groot deel nog intact is, omvat een gebied dat ruim viermaal zo groot is als het middeleeuwse Volterra. Nadat het in de 3de eeuw een deel ging uitmaken van het Romeinse Rijk, bleef ‘Volaterrae’, zoals het door de Romeinen werd genoemd, een bloeiende stad totdat de burgeroorlogen in de 1ste eeuw veel verwoestingen aanrichten. Dat de stad daarna ook nog deelde in de voorspoed en welvaart die de regeerperiode van keizer Augustus met zich meebracht, blijkt uit het theater en de resten van het thermen die er zijn opgegraven. In de 5de eeuw werd Volterra een bisdom. De macht van de bisschoppen bereikte een hoogte punt in de 12de eeuw: zij sloegen hun eigen munten en spraken recht in het onder gezag vallende gebied. Maar ook in Volterra rees verzet tegen het bisschoppelijke gezag en riep een bovenlaag van rijke burgers en edelen een commune uit. Dat was het begin van een periode van felle interne twisten tussen vooraanstaande families, waarbij nu eens de Welfische, dan weer de Ghibellijnse partij de overhand kreeg. Het binnen halen van de ‘podestà’, in de 13de eeuwhaalde niets uit. In de 14de eeuw liep de strijd zo hoog op dat er in 1361 door één van de leidende families de hulp van Florence werd ingeroepen. Dit leidde in feite tot een machtsovername door de machtige Florentijnen. 

Hoewel de ‘Volterrani’ diverse keren tegen hun overheersers in opstand kwamen (in 1472 moest de stad zich na een belegering van een maand overgeven, waarna Florentijnse huursoldaten zich over twee dagen lang te buiten gingen aan moord en plundering), was het met Volterra’s onafhankelijkheid gedaan. In 1530 werd de stad ingelijfd bij het hertogdom Toscane. Sinds die tijd was Volterra een Provinciestadje, dat geen rol van betekenis meer heeft gespeeld. 

Genoeg geschiedenis les. Na het gezamenlijke ontbijt, zijn we rond kwart over negen vertrokken. De rit door dit adembenemende deel van Italië is een genot om doorheen te kruisen. Dit rit eindige na zo’n 45 minuutjes rijden bij de parkeerplaats onderaan de stad. Hier moesten we de 254 tellende trap omhoog. Voorsommige van ons viel dit een beetje tegen, terwijl een ander zich graag uitsloofde om de trap rennend omhoog te nemen. Boven aangekomen liepen we direct in het oude centrum van Volterra. Wat een schitterende stad is dit. De bouw is zoals je aan Italië denkt, oud, vervallen, maar toch zo schitterend. Na de leukste straatjes en steegjes gezien te hebben, was het tijd voor een lunch. Dit deden we bij Ristorante Il Porcellino. Hier werd een natje genomen en als lunch namen Nico en Tycho La Tagliatella Ragu, pasta met gemalen wagu vlees. Elsemieke had de spaghetti Portofino. Stephan, Thirza en Zoey hadden de spaghetti Carbonara. En Luuk had special voor hem gemaakte frietjes. Hierna zijn we op ons gemak naar de auto’s gelopen en terug gereden naar de camping. 

 

Op de camping hebben we ons vermaakt met…..huh….niks doen. Rond kwart voor zeven zijn we naar Casale Marittimo om te eten bij La Pergola. Een leuk karakteristiek kleine restorante. Hier zijn we begonnen met antipasto van bruschetta en een plank met diverse heerlijke Italiaanse lekkernijen. Als diner kozen Elsemieke, Nico en Stephan voor risotto di funghi. Bianca had de risotto di mare. Zoey had de pizza margarita, Tycho de Crudo, Thirza had gnocchi met een heerlijke saus. En onze grote vriend Luuk een kleine pizza. Maar De dag voor Luuk was net even te veel geweest en was er klaar mee. Dus het dessert werd overgeslagen. Terug op de camping werd nog even gechilled onder de luifel en rond half 12 gingen de laatste waterpas. 

 

 

Markt in Cecina

De eerste ochtend op de camping, na het ontbijt zijn we naar het centrum van Cecina gereden, om de markt te bezoeken. Dit was een behoorlijke grote en vooral drukke bedoeling. Zoey heeft hier een nog een kettinkje met een mooi hangertje gescoord. Het wandelen over de markt was na een anderhalf uurtje gedaan. Toen was het tijd voor de welbekende eerste dag boodschappen dag, de COOP zat om de hoek, dus daar gingen we dan maar heen. Twee karren vol gingen terug. Nadat dit allemaal opgeborgen was, was het zwemtijd. Het zwembad, in delen verdeeld, een pierenbadje, kleuterpad en een groot zwembad werd lekker even vertier gezocht. Luuk vond vooral het springen van de kant er leuk. Aansluitend hebben de ouderen een heerlijke Aperol genuttigd, de kids een heerlijk italiaans ijsje. Het diner bestond uit gebakken aardappelen, sla met heerlijke stracciatella di Barrata (binnenste van een bol burrata) en Aceto balsamico. Verder hadden we heerlijke verse worst, kipspies en garnalen. ’s Avonds was het lekker relaxed met zijn alle onder luifel, waarbij de temperatuur voor sommige te fris werd en anderen er lekker van bijkwamen. Het licht ging uit rond half twaalf.

De reis naar camping Valle Gaia

Zondag 3:00 uur de wekker, tijd om te vertrekken. Nadat de sleurhut was aangekoppeld reden we richting de eerste stop. Dat was het Tankstation nabij Gouda. Hier stapte Thirza over om bij ons te zitten. Waarna de rit zich vertrok richting Bedburgerland, hier de vaste echte eerste stop. Een bakkie koffie en even babbelen. De stop duurde ongeveer 30 minuutjes. De route ging verder over de 61 richting het zuiden. Bij Manheim piepte de auto dat hij graag wat nieuwe energie wilde hebben. Hier hebben we dan ook even getankt en het sanitaire gebruikt. Op naar het laatste stuk richting Sempach in Zwitserland. Op dit stuk hebben we een flinke vertraging ondervonden van zo’n 20 a 30 minuten. Voordat we de overnachtingscamping bereikte hebben we de auto nog éénmaal volgetankt. Zodat we ’s Ochtends zo door konden richting de Gotthard.

Rond vier uur in de middag reden we de camping op, onze reserveerde plekken ruilden wij in voor de overnachtingsplekken voor doorreizigers. Dit schilde namelijk in de vertrek tijd. Na wat gedronken te hebben, zijn we de meegebrachte hamburgers en kipsate gaan bereiden. Hier kwamen we erachter dat onze koelbox het niet echt denderend deed. De avond werd niet later dan een uurtje of tien. We hadden de wekker om zes uur gezet, echter werden wij wakker van een whatsappje uit Zuid Korea. Helaas geen leuk nieuws, er waren namelijk Nederlandse deelnemers betrapt op inbraak, stelen en drankgebruik. Nu is het zo dat stelen en inbraak natuurlijk strafbaar is, maar alcohol gebruik onder de 18 is streng verboden in Zuid Korea. Gelukkig was het niemand van Emily’s troep. Maar goed, wakker waren we iedergeval wel. We hebben ons toen al opgefrist en de binnenkant van de sleurhut klaar gemaakt voor het laatste deel. Zeven uur reden we het terrein af, richting de Gotthard. Hier hadden we een kleine wachttijd van ongeveer 15minuten. Normaal rijden we niet achter elkaar, maar nu deden we dat wel, het leek ons wat leuker om gezamenlijk aan te komen bij de camping Valle Gaia. Eenmaal in Italië werd het wel druk en hebben we wat file ervaringen. Een andere ervaringen die we tegen kwamen was een bijna totale aanrijding, een witte tesla dook op het laatst ogenblik voor Stephan die vol in de ankers moest. Onze harten zaten in onze keel. Helaas was dit niet het enigste. Bij de tolpoortjes voordat je de autostrada oprijdt, kregen Stephan en Elsemieke geen kaartje. Dit gaf problemen bij het verlaten van de autostrada. Uiteindelijk kwamen we rond vier uur op de camping. We werden leuk ontvangen door de receptie, en mochten naar de plek die speciaal voor gezinnen zijn die samen willen staan. Rond acht uur waren we klaar met alles inclusief het eten. De avond was verder kort, na de toch wel intensieve tweede dag.

Voorwoord Vakantie 2023

Vakantie 2023, die zal anders de boeken ingaan dan de andere vakanties. Dit jaar zullen wij niet als compleet gezin op vakantie gaan. En ja, dat is best even raar. Waarom wij niet compleet gaan? Nou, dat komt doordat Emily dit jaar niet meegaat met ons. Zij heeft een ander reisdoel dit jaar, namelijk met 1300 andere scouts uit Nederland naar de World Scout Jamboree in Zuid Korea.

Hoe gaaf is dat. Zo'n anderhalf jaar geleden begon dit avontuur al. Inschrijven, informatie avonden. De eerste troepkamp van de Vuurlibellen. Zo heet haar troep, waar ze met 35 andere scouts inzit. Na enkele troepkampen, kwam het clusterkamp. Dit kamp was met enkele andere troepen. En als laatst kwam het contigentskamp in Ommen. Hier kwamen alle 37 troepen met alle stafleden een weekend bij elkaar. Als ouders mochten we zondag komen kijken op de afsluitende bijeenkomst. Dit was best indrukwekend om te zien. Op moment dat ik het voorwoord schrijf, is het nog 5 nachten voordat wij haar op de verzamellocatie brengen, dat is op vrijdag 28 juli. Waarna ze met de bus naar Schiphol gaat. Vanuit Schiphol vliegt ze naar Helsinki. Daar zullen ze boarden in het het vliegtuig welk ze brengen naar Seoul, Zuid Korea. Waar de reis voortgezet wordt met een busreis. Al kijkt ze er erg naar uit, er eerst toch een behoorlijke spanning. Eerste keer zonder ons lang weg, vliegen naar ver land, het is niet niks natuurlijk. En uiteraard vinden wij het ook ers spannend. En stieken zullen wij dan wel ontzettend blij zijn als we haar 18 augustus weer zien. Maar goed, wat gaan wij doen. Uiteraard zullen we weer onze vakantie vieren met Stephan, Elsemiek, Tycho, Thirza en Luuk. Het duurde even voordat we zeker wisten welke periode we konden, vlieggegevens van de WSJ kwamen vrij laat namelijk. Het eerste idee was om te kjken in de bloemenrivera in Italie. Maar alle campings zaten vol, of de plekken waren zeer klein. Bijna hadden we een camping genomen in Duitsland. Totdat het idee kwam, joh waarom niet Toscane. Iedereen vond dat wel een goed idee. Zo werd er druk gezocht naar een camping. Montescudio (2015 en 2017) passeerde de revue, maar je kan hier niet 2 plekken naast elkaar reserveren. Niet veel later kwamen we campeggio Valle Gaia tegen.

De recensies klonken goed, camping zag er goed uit. Eigen restaurant, aantal barretjes. Wat wil je nog meer. Echter zat deze camping ook vrij vol, maar had nog 2 plekken naast elkaar vrij. Dit waren wel plekken tegenover de inchecktenten van diverse vakantieorganisaties, zwembad en restaurant. Hier konden we wel meeleven. Net voordat we deze zouden reserveren, vertelde de eigenaar dat hij een andere plek vrij gekregen had. Een plek waar hij gezinnen plaatst die bij elkaar willen staan. De mensen die hier zouden komen, hadden zich afgemeld. En zodoende konden wij deze nemen. We vertrekken zondagnacht 30 augustus om 4:00. We overnachten in Sempach in Zwitserland. Zodat we op maandag op Camping Valle Gaia aankomen.... Enkele beelden van de streek.

Modena Et Museo di Ferrari

Laatste uitstap van de vakantie wordt Modena. De stad van de Balsamico. Na het ontbijt zijn we direct vertrokken. Dit was rond de klok de van half 10, de rit zou uiteindelijk anderhalf uur duren. Auto's werden geparkeerd in, wat bleek een paardenrenstadion. Via een groot oud pand vervoegde we ons naar het centrum. Als snel kwamen we langs een eerste kerk. Hier werden er kaarsjes aangestoken. Hierna liepen we naar de Grande Piazzo. Eigenlijk viel het een beetje tegen. Weinig winkels, en nog minder open. 

Bij het Grande Piazzo konden we de baseliek van Modena bezoeken, de basilica di San Petronio. Nu hebben wij veel kerken en baselieken gezien. Maar deze staat toch wel in de top 3. Geheel uit marmer gemaakt, niet veel bling bling. Maar de rijkdom straalde ervan af.

Hierna zijn we doorgelopen naar de overdekte markthal. Niet heel groot, sommige standjes waren dicht door vakantie. En veel locals die hun boodschappen doen. In de markthal hebben we van een kleine lunch genoten. Sommige een hartige, sommige een hele zoete. 

Enfin, we kwamen ook voor de balsamico, maar vooralsnog hadden we nog nog niks gevonden. Uiteindelijk vonden we er één, maar dit zag er zo exclusief uit, dat we deze maar oversloegen. Een stukje verder kwamen we bij een plein met wat waterpartijen. Hier werd door Thirza, Zoey en Luuk gretig gebruik van gemaakt. Toevallig ontdekte Nico dat hier een balsamico zaakje om 14:00uur open ging. Eenmaal binnen werden we vriendelijk ontvangen door jonge man, die van alles uitlegde over de balsamico. Waarna er geproefd kon worden. De balsamico, waar Modena bekend om staat, is echt super lekker, maar hing een behoorlijk prijskaartje aan. Na de proeverij werd er andere goede balsamico meegenomen.

Rond de klok van drie uur hadden we het wel voor gezien in Modena. En kozen we ervoor om naar Maranello, de thuis basis van Farrari te gaan, wat zo'n half uurtje verder ligt. Nico, Stephan, Emily en Thirza gingen in de rij om het Museo di Farrari te bezoeken. Hier waren diverse supercars van het merk te genieten. Waaronder de 1958 Ferrari 250 TR Le Mans winnende auto. Diverse straatauto's waren te bewonderen, bijvoorbeeld de meest bekendste F40, waar Magnum P.I. in reed. Uiteraard waren er ook enkele winnende Formule 1 auto te zien. Waaronder de 7 van Michael Schumacher en de laatste winnende van Kimi Raikonen uit 2007. Dit waren de laatste die we zagen, en zij hierna naar de andere gegaan, die rustig zaten te wachten op een terrasje.

Rond half zes stonden we weer bij de auto's om te vertrekken naar de camping. Via de autostrada reden we vanuit het zeer zonnige warme Maranello het donkere Bardolino in. Hier werden we getrakteerd op een flinke regenbui, die de hele avond zou duren. Er werd snel wat eten gehaald en ieder at bij zijn eigen tent. Het zou deze avond niet later worden dan half 11.

Het weer vandaag:

• In Modena zo'n 33gr.
• Lichte bewolking.
• Veel regen en onweer in Bardolino.
  

Dagje Verona en terugreis Luthai

Vandaag is het de laatste dag voor Luthai. Zij zal even over half vijf vertrekken per vliegtuig vanaf Verona. Dus het idee was om vroeg te vertrekken vanuit de camping Om een dagje Verona ervan te maken. 

Zo reden we rond kwart over negen richting Verona, ongeveer een kleine 45minuten tot en met de parkeerplaats. Deze ligt pal naast het centrum, zo'n 5 minuutjes lopen. We kwamen het centrum binnen bij het amfitheater. Het oudste maar nog steeds in gebruik zijnde buitentheater. Deze keer zijn we niet naar binnen gegaan, daar er een lange rij stond. En we moesten immers uiterlijk 13:45 weer richting de auto voor Luthai. 

Vanuit het grote plein zijn we de winkelstraatjes ingelopen. Hier en daar kwamen we wat winkels welke van binnen bekeken werden. Uiterraard zijn we ook nog bij Juliet op bezoek geweest. 

Steef moest bij een speciaal tent een Buglione olijfolie halen. Dus die richting liepen we op. Helaas, dicht. Om twaalf uur pas open. Nico wilde naar een winkel waar vinyl verkocht zou worden, ook voor hem pech. "Come later after three o'clock" werd er geroepen in het gebroken itaiaansengels. Aangezien het aan de andere kant van het centrum was, liepen weer richting Piscaria Del Bugiardo voor de olijfolie. We moesten even wachten, maar uiteindelijk werden we vriendelijk geholpen. Niet veel later liepen we met olijfolie en een mousserende wijn de winkel uit. 

Tijd om te gaan lunchen. Genoeg tentjes om uit te kiezen. We wilde iets in een zijstraatje proberen. Het was even zoeken, om voor ieder wat wils te vinden. Uiteindelijk vonden we een leuk tentje. De keuze viel eigenlijk een beetje tegen. Maar een ieder had wat gevonden. Zoey deelde haar pasta met Luuk. Thirza met Luthai. de rest had een eigen bord. Nico en Stephan hadden een steak tartare gekozen, Bianca, Emily en Elsemiek een pasta met een roomsaus en Tycho had gebakken aardappeltjes. De lunch werd vergezeld met een frisje en een wijntje. En men, wat was het eten lekker. Nog nooit zo'n heerlijke tartare gegeten. ook de pasta's waren om te smullen. Gelukkig maar, want dit was de duurste lunch die we ooit genomen hadden.

Na de lunch werd er nog een ijsje gehaald en werd het tijd om naar het vliegveld te rijden. We wilde natuurlijk niet dat Luthai haar vlucht zou missen. Om 14:40 werd de gate bekend, tijd om afscheid te nemen. Uiteindelijk zou ze rond acht uur weer thuis zijn.

Wij hebben bij terugkomst was het aan de late kant, er werd dus voor ons gekookt in de keuken van de camping. Iedereen was gesloopt van de dag, het werd niet veel later dan elf uur.

Het weer vandaag:

• Ronde de 30 graden.
• Eerst licht bewolkt en daarna strak blauwe hemel.